Een bewogen verhuizing naar een verpleeghuis

Met sommige bewoners heb je nou eenmaal een speciale band. Zo had ik dat ook met een van mijn bewoners bij een locatie voor mensen met Niet-Aangeboren Hersenletsel (NAH). Mevrouw moest helaas verhuizen naar een verpleeghuis. Hoewel we graag voor haar hadden gezorgd, konden we niet langer de zorg bieden die ze nodig had. Na verschillende ziekenhuisopnames was haar gezondheid helaas niet verbeterd. Het was niet gemakkelijk voor mevrouw om haar vertrouwde woning en deze organisatie achter te laten. Ze had er meerdere jaren gewoond, waar ze tevreden was over de zorg en genoot van het gezelschap van andere bewoners. Uiteindelijk gaf de mogelijkheid om dichter bij haar dochter te wonen de doorslag in haar beslissing.

De verhuizing verliep plotseling en snel, zoals helaas vaker in de zorg gebeurt. Binnen slechts 2 dagen was mevrouw verhuisd, waardoor ze geen kans kreeg om fatsoenlijk afscheid te nemen van haar medebewoners en collega’s, die jarenlang voor haar hadden gezorgd. Samen met een andere collega heb ik mevrouw opgezocht in haar nieuwe woning. Haar ogen sprongen open toen wij binnen kwamen lopen en er verscheen een grote glimlach op haar gezicht. Het was verdrietig om te horen hoe de verhuizing voor haar geweest is. Ze sprak uit hoe dankbaar ze was voor onze zorgen en hoe bijzonder ze het vond dat we langs kwamen. Voordat we weggingen gaven we mevrouw nog een dikke knuffel en een zoen. We spraken af dat mevrouw binnenkort nog eens langskomt op de locatie om echt goed afscheid te kunnen nemen van iedereen. En ze wilde dan graag pannenkoeken eten!
Op dit soort momenten besef ik mij hoe belangrijk onze rol is en wat een bijzondere band je met cliënten op kunt bouwen.

Verhuizingen hebben niet alleen impact op de bewoners, maar ook op het team. Vooral bij bewoners met wie je een speciale band hebt opgebouwd, of die je al jarenlang hebt verzorgd, raakt het je diep. Het is belangrijk om hierover te praten met je collega’s, om te delen hoe iedereen zich voelt. Het is normaal dat we allemaal onze emoties ervaren en soms zelfs een traan laten bij de verhuizing van een geliefde bewoner. We hadden graag gewild dat het minder gehaast was voor mevrouw, zodat ze rustig afscheid kon nemen van iedereen en zij zelf kon wennen aan het idee. Helaas hebben we niet altijd controle over de situatie.

Het is essentieel om je gevoelens met je collega’s te delen en ervoor te zorgen dat er ruimte is voor open gesprekken. Binnen organisaties is er altijd de mogelijkheid om bij een vertrouwenspersoon terecht te komen als je het gevoel hebt dat je dit niet met je collega’s kunt delen. Het delen van emoties en ervaringen kan helend zijn en bijdragen aan een gezonde werkomgeving.

Bij het verzorgen van kwetsbare bewoners is het normaal dat we betrokken raken en ons zorgen maken. Het is belangrijk om te onthouden dat we ons werk met liefde en toewijding doen, en dat we altijd ons best doen om de best mogelijke zorg te bieden. Samen kunnen we elkaar steunen en deze uitdagende momenten doorstaan, wetende dat we er niet alleen voor staan.